W dniu 23 stycznia 2026 r. w sali im. Henryka Wujca (nr 111, bud. U) w gmachu Sejmu RP w Warszawie odbyło się posiedzenie Podkomisji Stałej do Spraw Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Mieszkaniowej oraz Poczty (Komisja Infrastruktury). Tematem obrad była „Informacja o wpływie sztucznego światła na środowisko i człowieka. Omówienie stanu istniejącego i dyskusja na temat możliwości wprowadzenia regulacji prawnych”.
W dyskusji głos zabrał dr inż. Przemysław Tabaka (pracownik Instytutu Elektroenergetyki) wskazując na kluczowy, z perspektywy techniki świetlnej, warunek skutecznych regulacji: operacjonalizację wymagań, tj. takie zdefiniowanie parametrów i progów, aby były jednoznacznie mierzalne, weryfikowalne i egzekwowalne w praktyce. Dr Tabaka podkreślił, że nawet najlepiej sformułowana intencja regulacyjna pozostaje niewykonalna bez precyzyjnego wskazania co mierzymy i jak to interpretujemy.
Równocześnie wskazał na realne wyzwanie techniczne: różne dziedziny posługują się różnymi wielkościami fotometrycznymi i radiometrycznymi. To, co w przestrzeni publicznej często opisuje się w luksach, w kontekście fizjologii roślin może być wyrażane innymi jednostkami (np. strumieniem fotonów w jednostkach typu µmol), co wymaga spójnej metodyki przeliczeń i standaryzacji, zanim zostanie „przełożone” na przepisy.
Istotnym wątkiem wypowiedzi dr. Tabaki była temperatura barwowa najbliższa jako praktyczny, komunikowalny parametr opisujący barwę światła. Z perspektywy fizyki atmosfery zwrócił uwagę, że komponent światła niebieskiego (charakterystyczny dla „chłodnych” LED) najsilniej rozprasza się w atmosferze, wzmacniając zjawisko poświaty nieba (skyglow) i pogarszając warunki środowiskowe oraz obserwacyjne. Wskazał także na równoległy problem ekspozycji na światło niebieskie generowane przez urządzenia ekranowe w środowisku domowym, co wzmacnia potrzebę interdyscyplinarnego podejścia do całego zagadnienia.
Dr Tabaka zaakcentował, że wyznaczenie wartości granicznych, zwłaszcza w aspekcie zdrowotnym, wymaga wsparcia nauk medycznych, natomiast środowisko inżynierów „oświetleniowców” może dostarczyć państwu „narzędziowego kręgosłupa” regulacji: metod pomiaru, procedur weryfikacji, doboru parametrów i dobrych praktyk projektowych. W tym kontekście wskazał na potencjał krajowych ośrodków kompetencyjnych w obszarze techniki świetlnej.
Image
